6ਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧ: ਰੋਗ-ਨਿਦਾਨੀ ਮਨ

ਮਹਾਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਰੋਗ-ਨਿਦਾਨ: ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਖੁੰਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਭਣਾ

ਸ਼ਤ੍ਰੁ (ਵੈਰੀ), ਰੋਗ (ਬਿਮਾਰੀ), ਰਿਣ (ਕਰਜ਼) ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਘਰ, ਸ਼ਸ਼ਠ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧ — ਅਜਿਹਾ ਮਨ ਰਚਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਸਾਧਕ ਸਮੁੱਚੀ ਜਨਮ ਕੁੰਡਲੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਬਲ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਕ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਬੁੱਧ ਦੀ ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਛੇਵੇਂ ਭਾਵ ਦੇ ਸਮੱਸਿਆ-ਹੱਲ, ਟਕਰਾਅ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਾਲੀਗਤ ਵਿਗਾੜ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਅਜਿਹਾ ਜਾਤਕ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਬੌਧਿਕ ਵਰਦਾਨ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਦੋਸ਼ਾਂ, ਗੁਪਤ ਪੈਟਰਨਾਂ ਅਤੇ ਰੋਗ-ਨਿਦਾਨੀ ਪਹੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਘੱਟ ਵਿਧੀਬੱਧ ਮਨਾਂ ਦੀ ਪਕੜ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉੱਪਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਛੇਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧ ਵਾਲਾ ਜਾਤਕ ਆਪਣੇ ਵੇਖੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਲੱਭਣ ਲਈ ਲੱਛਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਾਰਨ-ਲੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਖੋਜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਪਰਿਕਲਪਨਾਵਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਅਨੁਭਵ-ਆਧਾਰਿਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਦੀ ਵਿਧੀਬੱਧ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਵੇਖੇ ਗਏ ਸਬੂਤਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਖਦਾ ਹੈ। ਵੈਦਾਂ, ਜਾਸੂਸਾਂ, ਅਪਰਾਧਿਕ ਲੇਖਾ-ਜਾਂਚਕਾਰਾਂ, ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗ੍ਰਹਿ-ਸਥਿਤੀ ਵਧੇਰੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਬਣਤਰ ਉਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਵੱਲ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਛੇਵੇਂ ਭਾਵ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਇੱਥੇ ਕੀ ਵਿਗੜਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਦੀ ਸਟੀਕ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਰਨ-ਲੜੀ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ ਕਿਹੜਾ ਦਖ਼ਲ ਸਹੀ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇਗਾ?

ਚਿਕਿਤਸਾ, ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਕ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਉੱਤਮਤਾ