12ਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਮਾ: ਸੁਪਨੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਆਤਮਾ

ਅਸਾਧਾਰਣ ਜੀਵੰਤਤਾ ਅਤੇ ਸੂਖਮ ਡੂੰਘਾਈ ਵਾਲਾ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਜੀਵਨ

ਵ੍ਯਯ ਭਾਵ, ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਭਾਵ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਲੋਕਾਂ — ਨੀਂਦ, ਸੁਪਨੇ, ਅਵਚੇਤਨ ਅਤੇ ਹੋਂਦ ਦੇ ਉਹ ਸੂਖਮ ਆਯਾਮ ਜੋ ਆਮ ਜਾਗਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ — ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਨਸ ਦਾ ਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਮਨ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਚੰਦਰਮਾ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਰਹੱਸਮਈ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਾਤਕ ਦਾ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਉਸ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਹੋਂਦ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਅਤੇ ਸੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਯਾਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸਾਧਾਰਣ ਜੀਵੰਤਤਾ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰਾਤ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਆਤਮਨ ਉਹ ਸੱਚ ਸੰਚਾਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਜਾਗਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ. ਇਹ ਜਾਤਕ ਅਕਸਰ ਜਟਿਲ ਅਤੇ ਕਈ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁਪਨਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਪਸ਼ਟ ਯਾਦਾਂ ਨਾਲ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਸਲ ਭਵਿੱਖਸੂਚਕ ਜਾਂ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਸੰਦੇਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਗ੍ਰਹਿ ਸਥਿਤੀ ਵਾਲੇ ਕਈ ਜਾਤਕ ਸੁਚੇਤ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਚੇਤਨਾ ਸੁਪਨ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਅਤੇ ਸਚੇਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੂਖਮ ਆਯਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਹਿਜਤਾ ਨਾਲ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਆਮ ਜਾਗਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਸੁਪਨਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਮਾ ਅਸਲ ਸੂਖਮ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ — ਅਜਿਹਾ ਅੰਤਹਪ੍ਰਗਿਆਤਮਕ ਬੋਧ ਜੋ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਵਾਤਾਵਰਣਾਂ, ਗੁਪਤ ਮਨੋਰਥਾਂ ਅਤੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਊਰਜਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਅਨੁਭੂਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਾਤਕ ਉਸ ਸੂਖਮ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਸਹਿਜ ਗ੍ਰਹਿਣਕਰਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੈਦਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਸੂਖਮ ਸ਼ਰੀਰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ.