4ਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਮਾ: ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾ ਸੁਖ

ਚੰਦਰ ਦਾ ਆਪਣਾ ਭਾਵ ਬੇਮਿਸਾਲ ਗ੍ਰਿਹ ਸੁਖ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਚੰਦਰ ਚੌਥੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ — ਸੁਖ ਭਾਵ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ — ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੁੰਡਲੀ ਦੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਭਾਵਿਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਚੰਦਰਮਾ ਲਾਲਨ, ਪੋਸ਼ਣ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜਗਤ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਚੌਥੇ ਭਾਵ ਦੇ ਅਧੀਨ ਖੇਤਰ ਵੀ ਹਨ; ਇਸ ਨਾਲ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਬਣਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਭਾਵ ਅਸਾਧਾਰਣ ਤੀਬਰਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇਪਣ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਕਾਰਕਤਵਾਂ ਨੂੰ ਬਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਯੋਗ ਨਾਲ ਜਨਮੇ ਜਾਤਕ ਵਿੱਚ ਘਰ ਵਸਾਉਣ ਦੀ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਸਹਿਜ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਘਰ ਕੇਵਲ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜਗਤ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਵਿਸਤਾਰ ਹੈ, ਆਤਮਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਆਵਾਸ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਉਣਾ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਪੰਦਨ ਨਾਲ ਭਰਨਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਕਸੁਰ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੀ ਉਹ ਬਾਹਰੀ ਜਗਤ ਨਾਲ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋ ਕੇ ਜੁੜ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਜਾਤਕ ਆਪਣੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਭੌਤਿਕ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪਾਰ ਰਚਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਊਰਜਾ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ — ਕਮਰੇ ਸਜਾਉਣਾ, ਰਸੋਈਆਂ ਵਿੱਚ ਅਪਣੱਤ ਭਰਨਾ, ਬਾਗ਼ਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨਾ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਮਹੱਤਵ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨਾ — ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਚੰਦਰ ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਦੇ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਘਰੇਲੂ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨਾਲ ਘੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਘਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨਾ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਹੀ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ।

ਮਾਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਮੁੱਚੀ ਨਿਯਤੀ ਨੂੰ ਘੜਦਾ ਹੈ