6ਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਮਾ: ਸਹਾਨੁਭੂਤੀ ਵਾਲਾ ਚਿਕਿਤਸਕ

ਸੇਵਾ ਦੀ ਨੀਂਹ ਵਜੋਂ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸਹਾਨੁਭੂਤੀ

ਜਦੋਂ ਚੰਦਰ ਸ਼ਸ਼ਠਮ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਾਤਕ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਵਾਲੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸੰਵੇਦਕ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ, ਲੋੜ ਅਤੇ ਸੰਕਟ ਦੀਆਂ ਸੂਖਮ ਤਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਦੀ ਇਹ ਸਮਰੱਥਾ ਸਿੱਖੇ ਹੋਏ ਹੁਨਰ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਇੱਕ ਜਨਮਜਾਤ ਅਨੁਭੂਤੀ-ਇੰਦਰੀ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੀੜ ਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰਬੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਸੁਚੇਤ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪਛਾਣਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ. ਸ਼ਸ਼ਠਮ ਭਾਵ ਰੋਗ, ਰਿਣ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੂ — ਬਿਮਾਰੀ, ਕਰਜ਼ਾ ਅਤੇ ਵੈਰ — ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਸ਼ੀਲ, ਗ੍ਰਹਿਣਸ਼ੀਲ ਚਾਂਦ੍ਰ ਸੁਭਾਅ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਰਚਦਾ ਹੈ ਜੋ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਬੋਝ ਹੇਠ ਦੱਬੇ ਅਤੇ ਹਾਸ਼ੀਏ ਉੱਤੇ ਧੱਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਚੁੰਬਕ ਵਾਂਗ ਖਿੱਚੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਤਮਬਲੀਦਾਨ ਦੀ ਮਨੋਵ੍ਰਿਤੀ ਜਾਂ ਮਜਬੂਰੀ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ ਪਛਾਣਨ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਘੱਟ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਮਾਜਕ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਦੂਰੀ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਰੋਗਨਿਵਾਰਣ ਦੇ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ — ਚਿਕਿਤਸਾ, ਨਰਸਿੰਗ, ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਦਾ ਕੰਮ, ਸਮਾਜਕ ਭਲਾਈ, ਪਸ਼ੂ ਚਿਕਿਤਸਾ, ਸੰਕਟ ਸਲਾਹਕਾਰੀ — ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਦੁਰਲੱਭ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਚਿਕਿਤਸਕ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਿਕਿਤਸਕ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਅਨੁਨਾਦ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਗੁਣ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਤੀਬਰ ਲੋੜ ਇਸ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਦੀ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗ੍ਰੰਥ ਇਸ ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਦਾ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪੱਖ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸੇਵਾ ਕਰਤੱਵ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਪਏ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਤੋਂ ਉਪਜਦੀ ਹੈ.