ਓਮ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ: ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਅਰਥ

“ਓਮ, ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।” ਨਮਃ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਵਾਉਣਾ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਅਰਥ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਦਿਆਲੂ ਹੈ। ਸ਼ੈਵ ਗੁਰੂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੁੜ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।

ਸਰਲ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਜਪ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਜਪ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਵ ਸਿੱਧਾਂਤ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਦੀਖਿਆ ਵੇਲੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਵਿਧੀਵਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਵ੍ਰਤ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਕਸਰ ਉਹ ਅਸੀਸ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਖੇਤਰੀ ਪੰਚਾਂਗ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹਾਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਮਾਘ ਜਾਂ ਫੱਗਣ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ (ਫਰਵਰੀ–ਮਾਰਚ)। ਭਗਤ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਾਗਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਚਾਰ ਪਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਓਮ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਜਪਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।